Jethro Tull -

Jethro Tull

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy zespołu muzycznego. Zobacz też: Jethro Tull – angielski agronom.
Jethro Tull

Ian Anderson (z lewej) i Martin Barre (z prawej) podczas koncertu Jethro Tull w Mediolanie.
Rok założenia 1967
Pochodzenie Wielka Brytania Wielka Brytania
Gatunek folk rock
rock progresywny
Aktualni członkowie
Ian Anderson
Martin Barre
Doane Perry
Andrew Giddings
Jonathan Noyce
Byli członkowie
Mick Abrahams
Glenn Cornick
Clive Bunker
John Evan
Jeffrey Hammond
Barriemore Barlow
John Glascock
David Palmer
Dave Pegg
Mark Craney
Eddie Jobson
Gerry Conway
Peter-John Vettese
Don Airey
Maartin Allcock
Dave Mattacks
Tony Iommi
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Jethro Tull – brytyjski zespół rockowy reprezentujący style: white blues, folk rock, progresywny rock i hard rock.

Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska żyjącego na przełomie XVII i XVIII wieku angielskiego agronoma.

Spis treści

[edytuj] Historia grupy

Grupa została założona w 1967 i istnieje do dziś. Skład zespołu zmieniał się na przestrzeni lat, lecz jego filarem, nadającym mu kształt artystyczny, pozostaje cały czas ekstrawagancki lider – flecista Ian Anderson. Grupa wypracowała charakterystyczne brzmienie oparte na rytmicznej grze perkusji, basu, gitary prowadzącej i instrumentów klawiszowych, sporadycznie grających melodyjne riffy, połączone z wibrującym dźwiękiem fletu i bardzo charakterystycznym, załamującym się śpiewem Andersona. Teksty piosenek są bardzo poetyckie, często ironiczne i prowokacyjne.

W pierwszych latach działalności zespół grał popularny wtedy white blues, na skutek czego powstały płyty This Was i Stand Up oraz brytyjski folk rock, który z kolei usłyszeć mamy okazję na III albumie studyjnym Benefit. W roku 1971 grupa odeszła w kierunku hard rocka i wzorując się częściowo na bardzo popularnym wtedy Led Zeppelin, stworzył album Aqualung. Podążając dalej za tym, co modne, zespół w 1972 wszedł w nurt rocka progresywnego. Tak zrodziły się wspaniałe Thick as a Brick, a później A Passion Play. Lata te można określić mianem "złotego okresu" zespołu, ponieważ kolejne albumy nie odniosły tak ogromnych sukcesów, jak poprzednie. Ostatni z wyżej wymienionych longplayów spotkał się z dużą dawką krytyki ze strony dziennikarzy, z kolei następne War Child (pierwotnie Ian chciał nakręcić film o tym samym tytule) i Minstrel in the Gallery nie przypadły do gustu fanom zespołu. Czasy te zostają podsumowane wydanym w 1976 roku albumem Too Old to Rock'N'Roll: Too Young to Die, który w początkowych zamierzeniach Andersona miał być musicalem. Zainteresowanie wzbudziły wydane w latach 1977 i 1978, jakby na przekór rewolucji punkowej, ambitne i inspirowane szkocką muzyką ludową płyty Songs From the Wood i Heavy Horses. Najtrudniejszy dla zespołu okres przypada na longplaye Stormwatch oraz A stworzone na bazie gatunku new romantic. Spektakularnych sukcesów nie odniosły także kolejne albumy, aż do pojawienia się Crest of a Knave (1987), wzorowanego na muzyce tworzonej przez zespół Dire Straits. Dzięki temu albumowi zespół otrzymał nagrodę MTV w kategorii najlepsza grupa heavy metalowa, co dla wszystkich członków było dużym zaskoczeniem. Na kolejnych krążkach zespołu (Roots to Branches i J-Tull Dot Com) można wyczuć inspirację muzyką dalekiego wschodu. We wszystkich jednak nagraniach łatwo daje się zauważyć folkowe, celtyckie korzenie grupy i jej szkockiego lidera.

Przez wielu za najlepszy album zespołu uważany jest Aqualung z 1971, zawierający w drugiej części utwory poświęcone rozważaniom Andersona o religii, w pierwszej poświęcony bezdomnym kloszardom (tytułowy "Aqualung"). Kolejna płyta, Thick As a Brick 1972, to jedna 40-minutowa poetycka suita rockowa, podobnie jak wydana po niej A Passion Play 1973. Pierwsza progresywno-rockowa płyta zespołu stała się wzorem dla kolejnych twórców albumów koncepcyjnych.

[edytuj] Koncerty w Polsce

  1. Poznań (Arena), 9 czerwca 1997
  2. Warszawa (Colosseum), 10 czerwca 1997
  3. Katowice (Spodek), 11 czerwca 1997
  4. Katowice (Spodek), 30 maja 1999
  5. Warszawa (Sala Kongresowa), 4 maja 2000
  6. Wrocław (Hala Ludowa), 5 maja 2000
  7. Katowice (Spodek), 6 maja 2000
  8. Poznań (Arena), 18 maja 2004
  9. Sopot (Opera Leśna), 15 sierpnia 2007

[edytuj] Skład

[edytuj] Obecny skład

[edytuj] Byli członkowie

[edytuj] Obecni współpracownicy

[edytuj] Dawni współpracownicy

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Ciekawostki

  • Pochodzący z płyty The Broadsword and the Beast (1982) utwór Cheerio stał się jednym z sygnałów muzycznych otwierających prowadzony przez Piotra Kaczkowskiego program radiowy "MiniMax" w Programie III Polskiego Radia.
  • W 1968 roku przez dwa tygodnie członkiem zespołu był Tony Iommi, gitarzysta, który w rok później założył zespół heavymetalowy Black Sabbath. Jego jedyny występ z zespołem został zarejestrowany podczas koncertu "The Rolling Stones Rock'n'Roll Circus", którego gospodarzem był zespół The Rolling Stones. Jednak ponieważ nie był w stanie nauczyć się partii gitarowej, markuje tylko grę. W rzeczywistości gra oryginalny gitarzysta Jethro Tull - Mick Abrahams.
  • W 1982 roku na jednym z koncertów grupy, za perkusją zasiadł Phil Collins, wokalista i perkusista grupy Genesis[potrzebne źródło].
  • Zespół Jethro Tull zagrał już blisko 3000 koncertów, odwiedzając ponad 50 państw świata[potrzebne źródło].
  • Muzyka grupy była jedną z głównych inspiracji twórczych dla Grzegorza Ciechowskiego, lidera zespołu Republika[potrzebne źródło].
  • Do polskich polityków znających i ceniących twórczość Iana Andersona należą między innymi posłowie Ryszard Kalisz (Sojusz Lewicy Demokratycznej) i Bogdan Zdrojewski (Platforma Obywatelska)[potrzebne źródło].
  • Album Aqualung (1971) został nagrany w studiu wydawnictwa Island Records mieszczącym się na Basing Street w Londynie; dokładnie w tym samym miejscu i czasie, co czwarta płyta zespołu Led Zeppelin. Obie grupy nagrywały równocześnie, mając dwa studia do dyspozycji. Co ciekawe, Jethro Tull dostali większe studio, podczas gdy Led Zeppelin mniejsze.

[edytuj] Linki zewnętrzne



Rusza nowa stacja telewizyjna - TVN Warszawa
Użyteczna, ciekawa, dynamiczna i przyjazna. TVN Warszawa. Nowoczesna telewizja o Warszawie, jej mieszkańcach i życiu stolicy. Codziennie najświeższe informacje, najważniejsze wydarzenia kulturalne i pomysły na spędzanie czasu w stolicy. Telewizja stworzona z myślą o wszystkich mieszkańcach Warszawy.
Nowa telewizja TVN Warszawa
Codziennie najświeższe informacje, najważniejsze wydarzenia kulturalne i pomysły na spędzanie czasu w stolicy - TVN Warszawa to telewizja o Warszawie, jej mieszkańcach i życiu stolicy.
Nie będzie Róż "Gali" - "to była zła impreza"
Telewizja Polska nie pokaże w przyszłym roku imprezy Róże "Gali" – zdecydował wczoraj zarząd spółki. Nie będzie też transmisji z wręczenia nagród "Viva!" Najpiękniejsi.
Lista przebojów na żywo w TVP2
TVP 2 pracuje nad nowym programem muzycznym, który pojawi się w ramówce pod koniec stycznia 2009 roku.
Radio Jazz chce się reaktywować w internecie
Grupa pracowników zamkniętego Radia Jazz chce reaktywować stację w Internecie. Pomysłodawcą i koordynatorem projektu jest Paweł Nowak, jeden ze słuchaczy i dziennikarz akademickiego krakowskiego Radia Frycz.
Linki: Strona gwnanotebooki domeny łóżka Poznan Wrocław
skuteczne pozycjonowanie