Kompozytor

Z Wikipedii

Kompozytor (łac. compositor) - twórca utworu muzycznego. Terminu kompozytor używa się z reguły wobec twórców używających notacji muzycznej w przeciwieństwie do tzw sound designerów (ang. dosł. 'projektantów dźwięku').

[edytuj] Historia

[edytuj] Starożytne Chiny

Muzyka miała charakter symboliczny, każdy instrument symbolizował jakieś zjawisko, stronę świata, porę roku czy substancję. Ważna była barwa instrumentu. Powstało Cesarskie Biuro Muzyki oraz Cesarska Akademia Muzyki.

[edytuj] Mezopotamia

Wierzono, że muzyka jest integralnym składnikiem wszechświata (zobacz teoria harmonii sfer). Powstawały psalmy i hymny, muzyków kształcono w specjalnych szkołach. Popularna była także teoria etosu.

[edytuj] Starożytna Grecja i Rzym

• Muzyka traktowana jako nauka;
• Teoria etosu;
• Teoria harmonii sfer;
• Katharsis;
• Mimesis;
• Powstaje muzyka chóralna;
• Dramaty, Dramat rzymski, Komedie oraz Dramaty satyrów;
• Przewaga muzyki świeckiej.

Źródła: Małgorzata Kowalska - 'ABC historii muzyki'

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o kompozytorze