Piotr Kaczkowski
Z Wikipedii
Piotr Kaczkowski (ur. 14 lutego 1946 r. w Krakowie) – dziennikarz radiowy i prezenter muzyczny Polskiego Radia, absolwent filologii angielskiej (lingwista stosowany) w Wyższej Szkole Języków Obcych w Warszawie, także żeglarz i dziennikarz prasowy.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Urodził się w Krakowie w 1946 r. jako syn fotografika Adama i Wandy Kaczkowskich. Wkrótce przeprowadził się do Warszawy, gdzie ukończył szkołę podstawową, szkołę muzyczną i liceum. W 1962 r. związał się z Klubem Przyjaciół Piosenki przy Rozgłośni Harcerskiej, który prowadził Witold Pograniczny. Jako pierwszą piosenkę zaprezentował tam utwór The Beatles „Love Me Do”. W marcu 1963 r. rozpoczął współpracę z Programem III PR z audycją W. Pogranicznego „30 minut rytmu”. Samodzielnie zadebiutował prezentując piosenki włoskie w cyklu comiesięcznych audycji PR III „Con amore”. 30 września 1965 r. otworzył w Trójce pierwszą audycję Młodzieżowego Studia „Rytm”, które 1 lutego 1966 r. weszło w skład bloku „Popołudnie z młodością”.
22 września 1968 r. przejął od Gabriela Mérétika prowadzenie audycji „Mini-max, czyli minimum słów, maksimum muzyki”, którą - z przerwami - prowadzi do dziś. Od lata 1970 r. prezentował muzykę w pierwszej w Polsce dyskotece założonej przez Franciszka Walickiego w „Grand Hotelu” w Sopocie. Wielokrotnie wyjeżdżał za granicę i odkrywał nowych wykonawców, których płyty przedstawiał w swoich audycjach, głównie w Trójce. Były to m.in. „Mój Magnetofon”, „Kiermasz Płyt”, "Słuchaj razem z nami", "W tonacji Trójki", "Zapraszamy do Trójki", "Muzyczna Poczta UKF”, „Kanon Muzyki Rockowej”, a przede wszystkim „ Minimax”, w którym prezentował nowości płytowe i klasykę rocka. Przez lata zgromadził wielotysięczną kolekcję płyt z wielu gatunków muzycznych.
W latach 70. w Jedynce współpracował z audycjami „Radiokurier” i Tylko w niedzielę, incydentalnie prowadził m.in. Studio „Gama”, a w innych programach np. „Wieczór Płytowy”, „Listę przebojów Programu Trzeciego” czy "Nową płytę".
Tylko raz w 1972 poprowadził telewizyjny program muzyczny. Piotr Kaczkowski znany jest z tego, że unika fotoreporterów i nie pokazuje w mediach swego oblicza. Tłumaczy to niechęcią do gwiazdorstwa i odwracania uwagi od prezentowanej muzyki. Niemniej spotyka się ze swoimi miłośnikami na spotkaniach autorskich.
Po reorganizacji programowej Polskiego Radia w 1991 r., po której niemożliwe stało się prezentowanie płyt w całości i kompletnych dyskografii, skupił się na prowadzeniu środowej audycji "W tonacji Trójki" i sobotniej "Zapraszamy do Trójki", a także "Trójka pod księżycem", którą nadawano o północy z niedzieli na poniedziałek. Audycja początkowo trwała godzinę, 23 maja 1994 r. wydłużono ją do dwóch godzin, a 2 stycznia 1995 r., gdy Trójka przeszła na nadawanie całodobowe - do trzech godzin, od północy do 3.00. Wiosną 1996 r. P. Kaczkowski odświeżył w tym pasmie szyld „Minimax” jako „Biuro Utworów Znalezionych”. Zaczął też szerzej współpracować z polskim szoł biznesem w dziedzinie organizowania i promocji koncertów zagranicznych wykonawców. Zainicjował cykl rozmów z muzykami światowej klasy, które zaowocowały trzema tomami wywiadów: „Przy mikrofonie” (1999, 2005), „42 rozmowy” (2004) i „Rozmowy Trzecie” (2008). Przetłumaczył tom wywiadów „Według The Rolling Stones” (2006), w którym postarał się nadać wypowiedziom muzyków maksymalną surowość, nawet kosztem poprawności językowej i piękna.
Po spotkaniu i koncercie Rogera Watersa napisał pierwszy felieton, który w 2002 r. zamieścił miesięcznik "Tylko Rock". Tym samym P. Kaczkowski rozpoczął owocną i długotrwałą współpracę z tym pismem. Później pojawiał się też w innych magazynach muzycznych, np. w "Machinie", jak i niemuzycznych, np. w kwartalniku "Wittchen", w którym opisał koncert grupy Led Zeppelin z 2007 roku.
W latach 1998-2000 był dyrektorem Trójki. Stopniowo w audycjach wrócił do prezentacji nowości muzycznych, w tym polskich. Przygotował 6 płyt pod hasłem „Minimax.pl” z plejadą początkujących wykonawców krajowych. Wydał 3 płyty z najciekawszymi nagraniami z lat 70. i 80., a także wybór światowych archiwaliów sprzed roku 1946 pt. „Trzeszcząca płyta”. 17 listopada 2008 r. wyszła jej część druga.
21 września 2008 r. w audycji Minimax uroczyście obchodził 40. rocznicę pierwszego pojawienia się w tym cyklu na antenie Trójki. Rocznicy towarzyszył piąty festiwal „Minimax.pl”, który odbył się 19 i 20 września w klubie muzycznym „Bogart” w Gomunicach.
Oprócz audycji stałych, Piotr Kaczkowski organizuje wiele koncertów radiowych. Od wielu lat Kaczkowskiego fascynuje twórczość Tori Amos. 16 grudnia 2001 Amos dała w studiu Programu III specjalny koncert dla widowni złożonej z Kaczkowskiego oraz wybranych słuchaczy jego audycji.
Jego córka Aleksandra Kaczkowska (ur. 23 listopada 1974 w Warszawie) jest także prezenterką Programu III Polskiego Radia, prowadzącą obecnie audycję muzyczną "Ciemna strona mocy".
[edytuj] Audycje
- "MiniMax" (od 1968 roku, ponad 1600 wydań)
- "Zapraszamy do Trójki", wydanie muzyczne (tzw. Sobotnia popołudniowa audycja "Zapraszamy do Trójki") (1982-2002)
- "Między snem a dniem" (1981-1984?)
- "Studio Rytm" (1965-1972)
- "Popołudnie z Młodością" (1966-1972)
- "Radiokurier" (1976-1982)
- "W tonacji Trójki" (1975-2001)
- "Trzecia godzina" (2008)
- "M-3" (2008)
[edytuj] Nagrody
Wyróżniony m.in.: Międzynarodowym Złotym Mikrofonem AKG dla Osobowości Radiowej Wszech czasów oraz Złotym Mikrofonem Polskiego Radia.
10 września 2008 r. został uhonorowany nagrodą Mateusza - Nagrodą Muzyczną Programu Trzeciego Polskiego Radia SA za popularyzację muzyki w niepowtarzalny sposób.
[edytuj] Książki
- "Przy mikrofonie Piotr Kaczkowski", Universitas Kraków 1999 ISBN 83-7052-806-6
- "42 rozmowy", Prószyński i S-ka Warszawa 2004 ISBN 83-7337-709-3
- "Przy mikrofonie Piotr Kaczkowski", wznowienie, rozszerzone o wiele fotografii, reprodukcji i uaktualnione noty biograficzne artystów Prószyński i S-ka Warszawa 2005 ISBN 83-7469-030-5
- "Według The Rolling Stones", Prószyński i S-ka Warszawa 2006 ISBN 83-7469-327-4
- "Rozmowy Trzecie", FotoJana Kraków 2008 ISBN 978-83-927818-0-6
[edytuj] Płyty z nazwiskiem Piotra Kaczkowskiego
- MiniMax (1998)
- Jazda Obowiązkowa (1998)
- MiniMax 2 (2000)
- Muzyka Różna i Różniasta (2000)
- Minimax pl (2003)
- Minimax pl 2 (2004)
- Minimax pl 3 (2005)
- Minimax pl 4 (2007)
- Minimax pl Jarocin 2007 (2007)
- Trzeszcząca płyta (2007)
- Minimax pl 5 (2008)
- Trzeszcząca płyta 2 (2008)
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Gruzińska opozycja chce wyborów |
 Popularna gruzińska opozycjonistka Nino Burdżanadze, nawołuje do przeprowadzenia wyborów w celu odsunięcia od władzy prezydenta Micheila Saakaszwilego. Jej zdaniem rząd Saakaszwilego zawiódł w kluczowych zadaniach: okiełznania separatystów, integracji z NATO i poprawy stosunków z Rosją.
|
| Na Wyspach nie popiją |
 Brytyjski rząd wziął się za alkoholową plagę, jaka od dłuższego czasu trapi jego obywateli. Chodzi o sprzedaż taniego alkoholu, który, zdaniem władz, jest główną przyczyną przestępczości. Z tego powodu rząd planuje wprowadzenie ograniczeń sprzedaży napojów wyskokokwych. Na pierwszy ogień pójdą brytyjskie puby i supermarkety, w których niebawem zabraknie promocji zachęcających na zakup alkoholu.
|
| Ziemia zatrzęsła się pod prezydentem |
 Pech nie przestaje prześladować polskiego prezydenta podczas zagranicznych wizyt. Po strzałach w Gruzji, zamarznięciu samolotu w Mongolii, podczas wizyty Lecha Kaczyńskiego w Japonii doszło do trzęsienia ziemi o sile 6,1 w skali Richtera. kilka godzin wcześniej dowiedzieliśmy się też, że prezydent nie spotka się z cesarzem, bo ten się rozchorował.
|
| Hindusi przeciw terroryzmowi |
 Masowe protesty w Indiach. Ponad 10 tysięcy osób wyszło na ulice, aby wyrazić swój sprzeciw wobec zeszłotygodniowych zamachów w Bombaju.
|
| Watykan mówi homoseksualistom "nie" |
 Stolica apostolska sprzeciwia się projektom rezolucji o powszechnej depenalizacji homoseksualizmu oraz konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. Emerytowany prezes Papieskiej Akademii Życia biskup Elio Sgreccia tłumaczy, że "Kościół nie jest po to, by ulegać modom" i dodaje, że jest przeciwko wszelkiej dyskryminacji i sprzeciwu Watykanu nie należy źle rozumieć.
|